Recensie: roman ‘De perfecte moeder’ van Esther Boek

Hier gaat het boek over.

Nelleke en Helena zijn vrouwen die elk op hun eigen manier trachten te ontsnappen aan hun verstikkende verleden.

Nelleke wil vluchten uit het armoedige bestaan dat ze van haar ouders erfde en zal daarvoor tot het uiterste gaan. Rijkeluiszoon Jacob lijkt de perfecte man om te manipuleren in een huwelijk dat haar rijkdom zal verzekeren. Alleen: maakt geld alles goed?

Helena groeit op in een, voor de buitenwereld, perfect gezin. Maar is dat wel zo? Wat er achter gesloten deuren gebeurt, blijft lang verborgen.
Wanneer haar moeder plots overlijdt, stort Helena’s zorgvuldig gecreëerde wereldje in. De verstrekkende gevolgen van haar moeders dood, blijven haar voor de rest van haar leven achtervolgen. Hoe ontloop je immers het systeem waarin je opgroeide, als dat je nooit meer loslaat?

Wat vind ik van De perfecte moeder:

We beginnen zoals gewoonlijk met de cover, die ik echt prachtig vind. Ik hou normaal niet zo van boeken met mensen op de cover. Maar op deze cover vind ik het prachtig dat de 2 gezichten door elkaar zijn verweven. Dit laat mij meteen zien dat het verhaal over 2 vrouwen gaat die op een of andere manier iets met elkaar te maken hebben.

Het boek is vrij heftig en daar houdt misschien niet iedereen van. Maar hoeveel invloed hebben de dingen die je meemaakt in je jeugd eigenlijk op je? Dat is een vraag die Esther Boek in dit verhaal op een prachtige manier heeft neergezet.  Omdat ik zelf best veel pittige dingen in me leven heb meegemaakt waar ik verder niet al te veel over uit wil wijden, kwamen sommige stukken heel erg binnen. En moest ik regelmatig een traantje laten. Dus hoewel ik het een prachtig boek vind en denk dat iedereen het zou moeten lezen. Wil ik je wel vragen om na te denken of je van boeken over onderwerpen als misbruik, verslaving en angst wil lezen.

De personages van Nelleke en Helena worden op een mooie manier met elkaar verweven. Doordat je regelmatig switcht van personage en tijd. Leest het boek toch erg vlot weg. Het verhaal over Helena vond ik het meest boeiend om te volgen. Helena is een superlief meisje dat wordt getekend door de dingen die ze meemaakt in het verhaal. Sommige beelden zijn zo ontzettend goed omschreven dat ik me supergoed kon inleven in dat kleine, bange meisje. Ik ga niet te veel in op de gebeurtenissen die ik bedoel, want ik wil niet te veel verklappen. Ik denk dan ook dat iedereen die dat soort dingen meemaakt de perfecte moeder wil zijn voor zijn of haar eigen kind. Maar wanneer ben je eigenlijk de perfecte moeder?

Heb jij daar als vrouw weleens over nagedacht? Of heb je weleens nagedacht over wat de dingen uit het verleden kunnen doen met jou als persoon? De dingen die ik heb meegemaakt in het verleden, zoals een alcoholist in mijn nabije omgeving, hebben mij zeker getekend in wie ik nu ben. Nelleke is juist voor mij meer het tegenovergestelde van Helena; zij wordt juist gehard door de dingen die ze heeft meegemaakt. Ze zoekt naar liefde die ze nooit heeft gehad, maar vindt ze die liefde ook?

Al met al heb ik dit boek in 2 dagen uitgelezen; ik kon het gewoon niet wegleggen. Het boek is rauw, puur en heftig en brengt de nodige tranen op je gezicht. Als je net zoals ik supergoed kunt meeleven met de personages, dan is dit het boek voor jou. Soms ging de schakeling tussen de tijden en personages een beetje te snel. Maar ik heb genoten, hoe dubbel dat ook klinkt bij zo’n puur boek als dat van Esther van het boek. En daarom krijgt het boek van mij 4 sterren.

Heel veel liefs, Melanie