Recensie: Het boekwinkeltje in de vuurtoren van Sharon Gosling
Recensie Het boekwinkeltje in de vuurtoren.
Titel: Het boekwinkeltje in de vuurtoren Auteur: Sharon Gosling Uitgeverij: Zomer en Keuning Genre: Feelgood Cijfer: 8
Hier gaat Het boekwinkeltje in de vuurtoren over.
Ruim tweehonderd jaar geleden is er in een klein dorpje in het Schotse binnenland een vuurtoren gebouwd die nu dienstdoet als boekwinkel. De eigenaar van de vuurtoren, Cullen MacDonald, is de laatste afstammeling van de familie die de vuurtoren heeft gemaakt. De vuurtoren trekt excentrieke karakters aan, waaronder Rachel Talbot. Sinds vijf jaar woont en werkt zij er, maar als Cullen overlijdt, is het onduidelijk wat er met de vuurtoren gaat gebeuren. Rachel ontdekt een geheim op de zolder van de vuurtoren en probeert samen met Toby – een journalist die naar het dorpje is gekomen om in alle rust zijn memoires te schrijven – meer te weten te komen over de eerste eigenaar van de vuurtoren. Dit brengt haar niet alleen dichter bij de vuurtoren en het dorp, maar ook bij zichzelf.
Dit vind ik van het boek.
Oké, tijd om het over het boek zelf te gaan hebben. Zoals gewoonlijk begin ik bij de cover van het boek. In dit geval vind ik dat de cover het gevoel van de plek waar de vuurtoren staat perfect weergeeft en dus goed bij het verhaal past. Maar stiekem had ik misschien toch de vuurtoren van binnen op de cover willen zien staan met bergen, mooie boeken erin. Al was het dan misschien te druk geworden. Maar het leek me zo’n mooi beeld. De titel past perfect bij het verhaal en de achterflap maakte me nieuwsgierig.
Het boekwinkeltje in de vuurtoren is het tweede boek dat ik lees van Sharon Gosling; eerder las ik namelijk al Het huis onderaan aan de klif. Ik was dus al bekend met de fijne schrijfstijl van Sharon. Ze schrijft namelijk mooi vertellend, waardoor je zelf heel goed een voorstelling kan maken van de plek waar het verhaal zich afspeelt. Ik droomde gelijk weg bij de boekenwinkel in het vuurtorentje en werd op slag verliefd op de een beetje excentrieke kunstenares. Ja, ze was een beetje kattig, maar op een of andere manier voelde ik dat er meer achter haar personage schuilging. Als je het boek gelezen hebt, zul je vast snappen waarom ik verliefd werd op o.a. dit personage.
Want stiekem hebben een heleboel personages mijn hart veroverd. De gevoelens en de dingen die de personages meemaakten, werden zo perfect omschreven dat ik enorm met ze meeleefde. Het ene moment had ik een lach op mijn gezicht en het andere moment moest ik oppassen dat er geen traan over mijn wang zou rollen. De kracht van de personages en de omgeving waarin het boek zich afspeelt, is groot. Misschien wel te groot. Hmm, dat klinkt raar hé, maar ik was bijna nieuwsgierig naar wat er met de personages zou gebeuren dan naar het geheim van de vuurtoren. Daar kan ik niet te veel over verklappen, want dan verklap ik gelijk veel te veel van de plot.
Maar goed, daarom dit keer dus geen 10 voor Sharon en haar boek ‘Het boekwinkeltje in de vuurtoren’, maar een mooie 8. Hou jij dus van goed ontwikkelde personages en een charmante omgeving waarin een romantisch verhaal zich afspeelt, dan is dit zeker een boek dat je gaat waarderen.
Liefs, Melanie
