Recensie Het strandhuis op Strawberry Sands van Holly Martin

Recensie Strawberry Sands.

Titel: Het strandhuis op Strawberry Sands Auteur: Holly Martin Uitgeverij: Zomer & Keuning Genre: Feelgood Cijfer: 10

Hier gaat het strandhuis op Strawberry Sands over:

Roo keert terug naar Apple Hill Bay en wordt ze herenigd met haar oude beste vriend Theo. Roo Clarke keert na veertien jaar terug naar haar geboorteplaats Apple Hill Bay, met de hoop dat haar nieuwe baan en een charmante strandhut haar hart weer kunnen vullen. Ze had alleen niet verwacht dat haar jeugdvriend Theo Lucas, de jongen van wie ze altijd al had gehouden, nog in het dorp woont. Als oude gevoelens voor hem opnieuw opborrelen, vraagt Roo zich af of ze deze kenbaar moet maken. Kan ze de verloren jaren inhalen of zal iets onverwachts alles tussen hen in de weg staan?

Dit vind ik van het verhaal.

Zoals altijd begin ik bij de cover. En alleen al aan de cover kun je zien dat dit een Holly Martin is. De covers van de boeken van Holly hebben echt allemaal dezelfde stijl. De titel vind ik goed gevonden en past bij de sfeer van het verhaal. En daarnaast is een lange titel ook wel typerend voor de boeken van Holly. De flaptekst maakte me nieuwsgierig, maar nadat ik het boek las dacht ik: wow, er had nog zoveel meer in kunnen staan.

Dan gaan we naar het verhaal zelf. De hoofdpersonages zijn Theo en Roo. Vroeger waren ze vrienden, maar kan die vriendschap nu uitgroeien tot iets meer? Dat ga je ontdekken in dit verhaal. Zowel Theo als Roo hebben een aardig rugzakje. Hoe verder je komt in het boek, hoe meer je hierover ontdekt. Normaal is Holly heel erg goed in het neerzetten van de omgeving waar het verhaal zich afspeelt, maar dat vind ik in Strawberry Sands iets minder. Het duurde best wel lang tot ik een beeld gevormd had van bepaalde plekken in het verhaal.

Maar alhoewel ik nu niet gelijk verliefd werd op de omgeving, werd ik dat wel op de personages. Ze zijn aandoenlijk en het is niet moeilijk om ze leuk te vinden. Nou ja, behalve Sally dan. Als je Sally uit het verhaal tegenkomt, maak dan dat je wegkomt. Ik vond vooral de emotionele gesprekken, de openheid en de kwetsbaarheid van de personages heel erg mooi. Je kon de emoties gewoon voelen.

Naast de mooie personages komen er ook allerlei schattige dieren voorbij. Ik werd onmiddellijk verliefd op drie vossenjongen. Daarnaast wilde ik ook gelijk een boek over mijn 2 katten bestellen. Als je het verhaal hebt gelezen, geloof me, dan begrijp je waarom.

En ik wil Holly een groot compliment geven voor de GEG; dit vond ik echt ontzettend goed bedacht. En Holly maakte met de GEG een onderwerp als natuur bespreekbaar op een leuke manier. Dit was wederom een feelgood zoals een feelgood hoort te zijn.

Liefs, Melanie