Recensie Podiumbeest

Titel: Podiumbeest Auteur: Marjon Weerink Uitgeverij: Zomer & Keuning Genre: Feelgood Cijfer: 9

Hier gaat Podiumbeest over.

Wanneer de 28-jarige Lisa de hoofdrol krijgt in de musical ‘Belle en het Beest’, schrikt ze als Alex haar tegenspeler blijkt te zijn. Alex… de jongen die zij genadeloos pestte op de basisschool. Ze voelt zich hier al jaren schuldig over en hoopt dat ze haar leven heeft gebeterd, maar excuses aanbieden gaat niet van een leien dakje. Hoe beter ze deze volwassen Alex leert kennen, hoe moeilijker het wordt om over hun verleden te beginnen. En hoe ingewikkelder haar gevoelens voor hem worden

Dit vind ik van het boek

Oké, tijd om het over het boek zelf te gaan hebben. Ik begin zoals altijd met de cover van het boek! De cover van het boek vind ik helemaal leuk; de kleuren zijn lekker fel en spatten er in je boekenkast echt uit. De getekende afbeelding op de cover past perfect bij het verhaal. De flaptekst maakte me nieuwsgierig en de titel past perfect bij het verhaal.

En dan gaan we natuurlijk verder met het verhaal zelf. Er waren een aantal dingen die ik als proeflezer graag anders zag en ik moet gelijk met de deur in huis vallen en zeggen dat de auteur echt veel heeft gedaan met de comments van de proeflezers. Zo is het gevoel van het pesten uiteindelijk echt veel beter overgebracht, vooral de angst die Max gevoeld moet hebben en de vraag waarom hij is gepest. Dit geeft het boek net dat extra laagje dat het bijzonder maakt.

Het verhaal zelf wordt vooral verteld vanuit de 28-jarige Lisa, maar zo nu en dan kijken we mee met Max. Dit zorgt voor een mooie flow in het verhaal. En het zorgt ervoor dat je beide personages goed leert kennen. En bij een verhaal zoals dit spelen de personages natuurlijk de belangrijkste rol, dus die band is heel erg belangrijk.

Al met al zit het verhaal echt supergoed in elkaar; er is een mooie opbouw, een soepele flow en de personages zijn dus enorm boeiend. Dit zorgt ervoor dat je het boek binnen no-time uitleest. Ik vind het bewonderenswaardig hoe Marjon een supergevoelig onderwerp op een mooie manier bespreekbaar weet te maken met dit boek en toch de sfeer weet vast te houden van een feelgoodboek. Ik las dit boek dan ook binnen 1 dag uit.

Liefs, Melanie