Recensie Eyvére van Dianne Arentsen

Hey lieve lezer van Mels Day, vandaag is het tijd voor een gouden oude uit de geweldige serie Het patroon. Deze serie is geschreven door Dianne Arentsen en de hele serie heeft echt geweldig mooie covers! Ik ben er tenminste echt verliefd op. De serie zelf leest voor elke fantasieliefhebber ook enorm snel weg en is een dikke aanrader.

Recensie Eyvére

Titel: Eyvére Auteur: Dianne Arentsen Genre: Fantasie Uitgever: Zilverbron Aantal sterren: 5/5

Hier gaat Eyvére over:

Wat als het meest dierbare van je wordt gestolen? Als je een deel van je identiteit verliest? Als dat waar je energie van kreeg niet meer mogelijk is?
Eyvére is lid van een dievengilde in Querdor en houdt ervan om haar eigen gang te gaan. Ze heeft haar familie en clan in de steek gelaten. Contact is er niet meer, totdat haar zus Yesmada iets overkomt en Eyvére gedwongen wordt om naar Ash Dûl te reizen, de plek waar Mordis met zijn verdorven plannen is begonnen.

Ondertussen is het feest in Uldath. Een grote aanval op de stad is afgeslagen, maar daarmee is de strijd nog niet ten einde. Kimoh’ra gaat naar het verlaten paleis in de hoop meer over haar verdwenen vader te ontdekken. Ithana wordt in haar eentje wakker op een onbekende plek. Het laatste wat ze zich herinnert, is de overwinning in Uldath.
Voor Mordis ziet het er goed uit. Hij heeft zijn intrek genomen in Het Dansende Labyrint, een oeroud doolhof aan de rand van het Duistere Massief. Zijn doel is binnen handbereik: een nieuwe wereld waarin de kleur groen heerst over de andere kleuren.

Alles wordt als een patroon in elkaar geweven.

Wauw, als er één ding is waar Dianne Arentsen goed in is, dan is het de verhalen van de verschillende hoofdpersonages naadloos in elkaar verweven. Elk boek van de patroonserie heeft een sterk hoofdpersonage; het begon allemaal met Ithana. Daar kwam in deel 2 Kimoh’ra bij en in dit deel Eyvére. Hoewel elk boek een nieuw hoofdpersonage heeft, worden de personages uit de eerdere delen hier dus naadloos in verweven. Op een of andere manier weet Dianne Arentsen alle karakters toch weer bij elkaar te krijgen.

In dit deel maken we dus kennis met Eyvére, een sterke jonge vrouw die getekend is door het leven. Ooit zijn haar vleugels afgenomen en ze zou niks liever willen dan weer kunnen vliegen. Eyvére bezit ook een enorme dosis doorzettingsvermogen en laat zich niet snel door iets tegenhouden. Daarnaast maken we in dit boek ook kennis met Reg’nhar, maar moeten we hem nu vertrouwen of hoort hij bij Mordis? Ook Eyvére vraagt zich dit regelmatig af. En dan is er ook nog Ezru’s mentor. Is hij wel zo eerlijk en oprecht als ze denkt dat hij is?

Lukt het Kimoh’Ra, Ithana en Eyvére samen met hun vrienden om in dit deel de kwaadaardige Mordis te verslaan? En zullen al onze zo geliefde personages deze strijd overleven? Daar zul je toch echt zelf achter moeten komen door het boek te gaan lezen. Ik kan niet anders dan ook weer dit boek een dikke 10 te geven. Dat komt dus vooral door de manier waarop Dianne alles aan elkaar verbindt, het ijzersterke verhaal waarbij je steeds wilt weten hoe het verdergaat. De kracht dat Dianne niet alleen een spannend verhaal weet neer te zetten, maar er ook een vleugje romantiek en een lach in stopt. Daardoor heeft dit boek alles wat een boek moet hebben.

Heel veel liefs, Melanie