Recensie De laatste dochter van R.S.E. Gommer

Recensie De laatste dochter.

Titel: De laatste dochter Auteur: R.S.E. Gommer Uitgeverij: Novel Rebels Genre: Fantasie Dystopie Cijfer: 9

Hier gaat De laatste dochter over.

Wat als je de laatste vrouw op aarde bent? Na een vernietigend virus ligt de wereld in puin. De Damesdood heeft in drie jaar alles veranderd. Mannen waren immuun, vrouwen niet. Het gevolg: alle vrouwen stierven. Alle vrouwen, behalve Alex… Samen met haar vader woont Alex in een dorp dat is afgeschermd van de wildernis. Elke dag vermomt zij zich als jongen, want wat zouden de dorpelingen doen als ze ontdekten dat ze een meisje was? Dan komt een verkenner terug met het bericht dat er een vrouw is gevonden. Ben, de jongen op wie Alex stiekem verliefd is, gaat met een groep ernaartoe. Wanneer Alex in het dorp niet langer veilig is, reist ze hem achterna door de levensgevaarlijke wildernis. Zal Alex de vrouw vinden? Of blijft ze voor altijd de laatste dochter?

Dit vind ik van het verhaal

Vaak zijn we geneigd ons te laten influencen door de populaire boeken die iedereen al wel kent. Niet zo gek, zien lezen doet lezen. Maar ik vind het altijd heerlijk als ik pareltjes van eigen bodem ontdek die nog niet zo bekend zijn. Zo werd ik helemaal verliefd op de Dragan Duma-serie van Patty van Delft of de boeken van Laura Diane, en zo kan ik er nog wel een paar opnoemen. Auteurs die inmiddels bekend zijn bij het grote publiek, zoals Lotte van den Noort of Emma Anna. Ik denk dat ik met De laatste dochter weer zo’n nog redelijk onontdekt pareltje te pakken heb. Want R.S.E. Gommer heeft me enorm weten te verrassen met haar verhaal. Maar goed, daar kom ik zo op terug, want.

We beginnen natuurlijk zoals altijd met de cover. En deze vind ik prachtig. Ik denk dat deze afbeelding het hele verhaal in een plaatje samenvat. Het zegt zoveel als je eenmaal het verhaal hebt gelezen. De titel vind ik ook echt heel mooi passen bij de inhoud van het boek en de flaptekst maakte me gelijk nieuwsgierig. Met het jasje van dit boek zit het dus wel goed.

Laten we dus maar gauw naar het verhaal zelf gaan. Renske heeft echt een steengoed verhaal weten neer te zetten. Ik heb een voorliefde voor dystopische verhalen die zich maar zo in de tegenwoordige tijd zouden kunnen afspelen. En Renske heeft dat perfect weten neer te zetten. Kijk alleen al naar de zin: ik speelde GTA. Ik moest daar echt hard om grinniken, want mijn vriend vindt dit een geweldig spel en wacht vol smart op volgend jaar als de nieuwe uitkomt. Maar goed, daarmee geeft de auteur al aan dat het verhaal zich maar zo nu en dan had kunnen afspelen. De wereld waarin het verhaal zich afspeelt, is simpel, maar goed neergezet.

Want dit verhaal draait niet zozeer om waar het zich afspeelt, maar wat er zich heeft afgespeeld en wat er nu speelt. De geweldige personages in dit verhaal dragen het boek. De jonge Alex wist al snel mijn hart te veroveren en daardoor kon ik enorm meeleven met dit personage, maar ook met Jack en de hond Hector. Ja, zelfs de hond voegde emotie aan het boek toe. Dit boek is rauw en puur en er komen heftige onderwerpen in voor. Voor in het boek vind je een trigger warning. Persoonlijk vind ik dat altijd erg fijn. Ik heb zelf het een en ander meegemaakt en dan ben je erop voorbereid dat zulke thema’s aan bod komen.

Het verhaal is echt ontzettend goed opgebouwd; we leren gedurende het verhaal steeds meer over wat er is gebeurd. We ontdekken steeds meer stukjes van de wereld en er zit een mooie opbouw in naar het vervolg op dit verhaal. Er zaten verschillende verrassende plottwists in en Renske kreeg het voor elkaar mij het hele verhaal op het puntje van mijn stoel te laten zitten. Jullie raden het al: ik ben reuze benieuwd naar het tweede deel in deze serie.

Dus hou jij van een lekker rauw dystopisch verhaal dat ontzettend makkelijk weg leest, zet dan De laatste dochter zeker op je TBR en ga hem snel lezen. Het boek krijgt van mij een mooie 9.

Liefs, Melanie