Valtada: De vervloekte roeping van Garvin Pouw.

Recensie Valtada: De vervloekte roeping.

Titel: Valtada – De vervloekte roeping Auteur: Garvin Pouw Uitgever: Godijn Publishing Genre: Fantasie Cijfer: 9

Hier gaat het boek over.

Een pelgrim, een jaagster, een ontdekkingsreiziger en een stalmeid. Vier levens staan op hun kop wanneer een vreemde kracht hen naar een heilig eiland roept. Niemand weet welk pad van het lot ze bewandelen: jagen ze de liefde na, zijn ze op zoek naar de oorsprong van het leven of zijn ze vooral op de vlucht voor die monsterlijke schaduw die hen allen naar het leven staat?

Dit vind ik van Valtada: De vervloekte roeping.

Zoals altijd zal ik met de cover beginnen. Ik ben normaal niet zo van de foto’s op een cover, maar deze cover vind ik door de achtergrond toch wel erg interessant. De titel vind ik ook prima bij het boek passen.

De vervloekte roeping speelt zich af in de wereld van Valtada. Een fantasiewereld die Garvin zo’n 20 jaar geleden al bedacht. Het verhaal van de vervloekte roeping laat ons kennismaken met de 4 Nara, die de hoofdpersonages in het verhaal zijn. Zo maken we kennis met Aresta, een boerendochter die bij haar tante op de boerderij woont. Aresta zorgt voor de dieren van haar tante, maar droomt ervan om naar de grote stad te gaan.

Shutai leeft in een kasteel, maar als dat kasteel op een dag wordt aangevallen, denkt hij aan een oude kaart. Deze kaart wijst hem de weg tijdens de zoektocht die hij begint. Tijdens deze tocht ontmoet hij Vohan, die op een afgelegen stuk natuurgebied woont vlak bij een berg, samen met Yivenna. Vohan heeft visioenen die hem vertellen dat hij niet moet blijven waar hij is, dus besluit hij om Shutai te gaan volgen.

In het begin leren we vooral veel over de 4 hoofdpersonages en het feit dat zij samen een reis gaan maken om Valtada te behoeden voor de duisternis die langzaam aan over het land sluipt. Tijdens hun reis komen ze vele uitdagingen en obstakels tegen. Leren ze nieuwe mensen kennen, zoals Nikara.

Nikara is een bijpersonage in het boek. Maar ik ben stiekem een beetje verliefd geworden op dit kleine elfje met haar oranje haren. Nikara is grappig, een beetje ondeugend, maar ook heel nieuwsgierig en superlief. Ik vind het echt superknap dat een auteur een bijpersonage zo’n grote persoonlijkheid kan meegeven, waardoor de lezer van haar gaat houden. (Van mij had Nikara haar eigen boek mogen hebben)

Al met al vond ik het echt een heel fijn boek om te lezen; er zit echt van alles in. Spanning en avontuur,, maar ook liefde en vriendschap. Een heerlijk fantasieverhaal waarbij genoeg ruimte is om zelf je eigen verbeelding te laten spreken. Dat vind ik altijd erg fijn, als de fantasiewereld niet te uitgebreid omschreven is, maar zo dat er nog ruimte is voor je eigen verbeelding.

Zoals ik al eerder schreef, is Valtada De vervloekte roeping deel 1. Het boek eindigt dan ook met een spannende strijd. Maar daarmee is de reis van de vier hoofdpersonages nog niet tot een einde gekomen. Het verhaal gaat verder in Valtada: Het eerste eiland.

Heel veel liefs,

Melanie