Recensie ‘Vlinders’ van Esther Stui

Recensie Vlinders

Titel: Vlinders Auteur: Esther Stui Uitgeverij: Selfpub Genre: Feelgood Cijfer: 9

Hier gaat Vlinders over.

De Londense fotografe Annabelle heeft een mooie opdracht in de wacht gesleept. Ze mag de kunstcollectie van Trevillion House fotograferen. De opdracht zorgt ervoor dat ze vriendschap sluit met Elizabeth Trevillion en haar schoonmoeder Beatrice. Wanneer Annabelle de zoon en kleinzoon van de dames ontmoet, is het lust op het eerste gezicht. Normaal valt ze op blonde Vikingen, maar met de donkerharige Sebastian zou ze best een nacht willen doorbrengen. Meer eigenlijk niet. Dat haar moeder door haar vader in de steek is gelaten toen zij zwanger bleek te zijn, heeft zo zijn weerslag op Annabelle. Ze wordt simpelweg niet verliefd. Tijdens een lunch komt ze erachter dat Sebastian geen vaste relatie wil en flapt ze eruit dat ze best een seksdate met hem wil. Hij gaat akkoord. Ze genieten van elkaar, maar dan komen er gevoelens in het spel…

Dit vind ik van het boek.

Ik begin zoals altijd met de cover van het boek. Vlinders heeft een prachtige cover; je ziet het mooie landhuis door de bomen heen. Vlinders, de titel vind ik echt passen bij het verhaal en door de mooie roze kleur springt die van de cover af.

Oké, tijd om naar het verhaal zelf te gaan! Esther Stui leerde ik een tijdje geleden kennen met het boek ‘Een klus voor twee’, dat ik echt al heel leuk vond. Ik genoot vooral van de schrijfstijl van Esther: niet te veel poespas, gewoon lekker simpel en vlot, en daar hou ik wel van. Zeker op dagen dat ik niet zo lekker in mijn vel zit. Maar met het boek ‘Vlinders’ heeft ze er nog een stapje bovenop gedaan. De schrijfstijl is nog steeds vlot, maar de spanning tussen de hoofdpersonages is mooier opgebouwd en wat heftiger. Hm, ik weet niet zeker of dat helemaal het juiste woord is. Wat vuriger, meer vol passie, is misschien beter. Daar hou ik wel van.

Daarnaast vind ik in ‘Vlinders’ de bijpersonages ook wat beter uitgewerkt; het voelt een beetje als de puntjes op de i. Het verhaal zelf speelt zich deels af op een landgoed waar Annabelle foto’s van maakt. Dit landgoed is prima omschreven en daardoor kun je jezelf er een goede voorstelling van maken. Ik werd zo in het landgoed en het verhaal meegetrokken dat mijn handen begonnen te jeuken om zelf op dit prachtige landgoed foto’s te maken.

Al met al weer een heerlijk luchtig verhaal dat goed in elkaar zit. Een verhaal met leuke wendingen, prachtige personages dat een lach op je gezicht zal toveren. Daarom krijgt dit boek van mij een mooie 9.

Heel veel liefs. Melanie