Recensie: De scheiding van Freida McFadden

Hey lieve lezer van Mel’s Day, vandaag voelt als falen. Mijn lichaam liet me flink in de steek en mijn pijn overrulede alles. Doordat ik steeds zo misselijk ben, heb ik daar medicatie voor gekregen, maar nou ja, die viel even niet zo goed, dus het voelde alsof ik mega stoned was. Door die medicatie kan ik ook niet beginnen met de medicatie voor mijn zenuwpijn. Maar hopelijk kan ik daar deze week mee beginnen. Ik heb dus een groot deel van de dag in bed doorgebracht, maar ben nog wel even bij mijn zus op de verjaardag geweest.

We hebben ook nog even gekeken naar terrastegels, maar daar gaan we volgende week nog even voor terug. Maar goed, gisteravond was het alweer de laatste avond van de leesclub van Ilona. En ondanks dat dit niet mijn week was, heb ik dus wel 4 van de 5 thrillers helemaal uitgelezen en dat vind ik best knap. Gisteravond bespraken we ‘De scheiding’ van Frieda McFadden. En de meningen over dit boek liepen weer heerlijk uiteen. Ik kan alvast verklappen dat dit boek bij mij op de laatste plaats eindigde.

Recensie: De scheiding

Titel: De scheiding Auteur: Freida McFadden Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff Genre: Thriller Cijfer: 6,5

Hier gaat De scheiding over:

Naomi heeft het perfecte leven en het perfecte gezin. Tot haar man aankondigt dat hij van haar wil scheiden. Hij zet haar het huis uit, stuurt een leger aan advocaten op haar af, plundert hun rekeningen en begint tot overmaat van ramp een relatie met een jongere vrouw.

Naomi zou haar nederlaag moeten accepteren en verder moeten gaan met haar leven. Maar na alle offers die ze heeft gebracht, moet en zál Naomi haar happy end krijgen, koste wat het kost. Ze raakt geobsedeerd door Veronica, de nieuwe vriendin van haar man. En wanneer Naomi onvoorstelbare geheimen ontdekt, escaleert haar obsessie tot iets ergers…

Dit vind ik van De scheiding.

Ik was een McFadden-maagd, maar nu niet meer. Na alle lyrische berichten over deze auteur moest ik er toch echt eens een boek van gaan lezen. Ik vond het dan ook superleuk dat ik dit boek mocht lezen voor de leesclub. Het boek heeft ook nog eens een supermooi jasje met sprayed edges en een prachtige cover. De flaptekst van het boek maakte me erg nieuwsgierig.

Maar die nieuwsgierigheid werd helaas niet beloond. Ja, ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: McFadden is blijkbaar niet mijn auteur. Nou ja, dit boek vond ik in elk geval niet heel bijzonder. Maar zoals altijd geef ik een auteur 2 kansen, dus ik ga bij Ilona polsen welke McFadden ik zeker moet gaan lezen.

Maar goed, dat de scheiding niet mijn boek is, heeft vooral te maken met het feit dat er voor mijn gevoel heel weinig gebeurde. Ik hou van een beetje een spannende of beklemmende thriller, maar deze thriller voelde aan als een riviertje dat langzaam voortkabbelt. De eerste ongeveer 200 bladzijden van het boek gingen vooral over Naomi en haar mand die gingen scheiden. Er gebeurt niet veel spannends en we zien vooral een beetje een naïef hoofdpersonage. Ik stoorde me ook best wel een beetje aan het hoofdpersonage.

Daar gelaten dat ik het een rustig kabbelend boek vind, heeft McFadden op zich wel een fijne schrijfstijl en leest het boek makkelijk weg. En vanaf het tweede deel van het boek gebeuren er wel wat plottwists die op zich best interessant waren. Maar mij gewoon niet naar het puntje van mijn stoel wisten te slepen en dat vond ik erg jammer.

Dit boek krijgt van mij nog wel een mooie voldoende, een 6,5, maar ik zou het zelf niet snel opnieuw lezen. Maar als jij houdt van een thriller waar je makkelijk in kan stappen zonder al te heftige gebeurtenissen, dan is dit zeker de thriller voor jou.

Liefs, Melanie