Recensie Gekleurde nachten: Een Maffia Romance van Eva Yarich
Recensie Gekleurde nachten.
Titel: Gekleurde nachten Auteur: Eva Yarich Uitgeverij: Selfpubber Genre: Maffia Romance Cijfer: 8
Hier gaat Gekleurde Nachten over.
Belle
Ik dacht dat we veilig waren. Ik dacht dat ik eindelijk alles voor elkaar had, tenminste voor zover dat gaat met een éénjarige peuter. Mileys veiligheid is altijd mijn prioriteit geweest, dus ik kan maar niet begrijpen waarom ik niet alleen mijn leven, maar ook het hare in gevaar bracht om een man te redden die niet gered moest worden. Nu ben ik niet alleen op de vlucht voor mijn verleden, maar ook voor de man met zijn roofdierogen. Hoewel ik mezelf zo heb voorgenomen om het nooit meer toe te laten, heb ik geen andere keuze. Ik moet mezelf opnieuw onderdompelen in de duistere schaduwen waar ik zo wanhopig aan probeerde te ontsnappen.
Atlas
Een half jaar geleden had ik mijn leven perfect op orde, maar dat veranderde op het moment dat ik er totaal onverwacht achterkwam dat ik een zoon van zeven jaar had. Van het ene moment op het andere veranderde mijn hele leven in een hectische strijd om mijn taken in het genootschap en mijn vaderrol te combineren. Het kon er nog wel bij dat een sexy kleurenbom dacht dat ze mij moest redden en hierdoor heel mijn leven nog verder overhoop haalde…
En dit vind ik van het verhaal.
Ik begin natuurlijk zoals altijd met de cover van het boek! Deze cover past echt perfect bij het verhaal. De titel van het boek vind ik ook erg goed gevonden en de flaptekst maakte me gelijk nieuwsgierig. Met het jasje van dit boek is dus niks mis!
Dan gaan we naar het verhaal zelf toe. Gekleurde nachten is het debuutboek van Eva Yarich. En laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: dit is echt een steengoed debuut. Als je zo al kunt schrijven bij je eerste boek, dan ligt er een hele mooie toekomst in het verschiet. Was het boek dan perfect? Nee, dat ook nog niet. Er waren een paar kleine puntjes die nog wat verbeterd kunnen worden. Zo leest het verhaal weg als de gedachten van de personages. Maar soms werd het iets te vertellend geschreven en had ik iets meer show, don’t tell toegepast willen zien. En ik had graag al wat sneller wat meer over de achtergrond van Belle ontdekt. Ik denk dat ik dan nog meer met Belle had kunnen meeleven.
Maar als we dan kijken naar de goede punten, dan zijn dat er echt veel meer. Zo zit het verhaal ontzettend goed in elkaar. Er zit spanning in mooie personages en wat liefde en s.x. Sommige stukjes in het boek zijn erg rauw en zelfs een beetje luguber. Misschien wel iets heftiger dan ik had gedacht. Maar het paste ontzettend goed bij het verhaal. Daarnaast waren er verschillende verwijzingen naar sprookjes in het boek, die ik heel erg tof vond. En naast de rauwe randjes zat er soms een heel klein vleugje humor in het boek.
Eva zorgde ervoor dat ik het boek in een ruk wilde uitlezen en dat is altijd een goed teken. Toen ik eenmaal begonnen was, wilde ik het echt niet meer wegleggen. Ik wilde gewoon weten wat er verder nog allemaal zou gaan gebeuren. En dat einde, pff, dat was wel een beetje gemeen, hé. Want nu moet ik wachten tot het vervolg uitkomt om te weten hoe dat af gaat lopen. Wel slim, want nu wil ik het tweede deel natuurlijk ook lezen. Maar echt jongens, dat einde, pfff, ik kan er niet te veel over verklappen, maar dat staat als een huis.
Al met al krijgt dit mooie debuut een 8 van me. Hou jij van maffia-romanceboeken, dan raad ik je zeker aan om dit boek te gaan lezen.
Liefs, Melanie
