Recensie Muren van IJs van Nanouk Kira

Recensie Muren van IJs.

Titel: Muren van IJs Auteur: Nanouk Kira Uitgeverij: Zilverbron Genre: Fantasie Cijfer: 8,5

Hier gaat muren van IJS over:

“Alles is veranderd. Je voelt het in de koude lucht, in de mist die rond onze huizen hangt. Je voelt het in de stenen beelden van onze goden, die men de rug toekeert. Je voelt het in je hart, in het hart van Orton. In de kille straten vergeet ieder-een de hoop. Mensen leven om te dienen en dienen om in leven te blijven.” Ravacur is een stad in opkomst, zegt men overal. Een stad die snel zal uitgroeien tot een welvarend rijk. Neara ziet haar kans wanneer haar oom erheen vertrekt voor zijn baan als belastinginner. Ze reist met hem mee in de hoop dat de stad haar andere mogelijkheden biedt dan een grimmige toe-komst waarin ze hem opvolgt. Al snel blijkt dat de beloofde welvaart een bittere na-smaak heeft. Rijkdom en voedsel wordt hier niet met iedereen gedeeld. Terwijl er een bijzonder strenge winter heerst, moeten bewoners buiten aan een muur bouwen. Niet alleen Neara trekt de rechtvaardigheid hiervan in twijfel. Onder de dorpelingen hoort ze steeds meer gefluister over Orton, de naam die Ravacur vroeger droeg. Ze ontmoet mensen die terugverlangen naar het dorp zoals het vroeger was. Vira, die gelooft dat zij er is om hen van de kou en onderdrukking te red-den. Déno, een verbannen jongen die weinig loslaat over wat hij met de sneeuw te maken heeft. En Firan, een rebel die achter zijn vrolijke masker een diepe duisternis verbergt. Neara wordt steeds verder meegesleurd in de onrust. Als ze achter de prijs van haar keuzes komt, lijkt het al te laat om het dorp en de bewoners nog haar rug toe te keren.

Dit vind ik van Muren van IJS.

Zo, daar gaan we dan! Mijn langverwachte recensie van dit boek. Hij lag namelijk al een tijdje in huis, maar door de dikte kreeg ik hem niet gelezen met mijn handen. Maar nu is hij dan eindelijk uit en wat heb ik ervan genoten. Laten we zoals altijd eerst even stilstaan bij de cover van het boek. Heel eerlijk vind ik hem mooi, maar hij licht slechts een klein tipje van de sluier van het verhaal op. Persoonlijk had ik graag de schaduw van een wolf erin gezien, maar misschien kijk ik daaroverheen met mijn slechte ogen. Verder is het boek helemaal prima: een mooie titel, een flaptekst die nieuwsgierig maakt en dus wel een cover die prikkelt.

En dan is het tijd om het over het verhaal zelf te gaan hebben. Poeh, waar moet ik beginnen? Dit is echt een fantasieboek, een goed fantasieboek. Zo’n lekkere dikke pil waarin de tijd wordt genomen om de wereld te bouwen waarin het verhaal zich afspeelt en waarin van alles gebeurt. Je hebt natuurlijk de slechteriken en de goede mensen. Een beetje magie, goden en fantasie, wat wil je nog meer in een fantasieboek, toch?

Nou, eigenlijk dus niet zo heel veel. Muren van IJs was een prachtige fantasie en ik genoot van elke minuut. Soms raakte ik de draad heel even kwijt, maar of dit nu door het verhaal kwam of mijn chaotische brein, dat is de vraag. Ik denk het laatste. Het verhaal speelt zich af op een plek waar het ijskoud is. Die kou wist Nanouk Kira goed over te brengen; soms kreeg ik gewoon kippenvel tijdens het lezen. Maar vooral de personages in dit boek maakten het verhaal voor mij zo bijzonder. Hoewel er aardig wat personages voorbij komen, hadden ze allemaal hun eigen unieke karakter en rugzakjes. Voor het eerst had ik niet gelijk een personage waar ik mega van hield. Ik vond heel veel personages leuk of interessant. Sommige vond ik heel lief, andere zielig en weer andere heel gemeen. Je raadt het al: mijn emoties gingen tijdens het lezen van dit boek alle kanten op.

Ik denk dat uiteindelijk Deno of vier mijn hart het meeste wist te veroveren. Beide zijn dapper en sterk en vechten voor het goede. Met de dochter van de rijksmeester had ik vooral medelijden, maar het was ook het personage waarvan ik eigenlijk nog veel meer wilde ontdekken. Maar wie weet gebeurt dat in het tweede deel van deze serie.

Hou jij van een episch fantasieverhaal? Waarin thema’s als liefde voor hetzelfde geslacht, macht, wanhoop, hoop, liefde, verraad en verdriet aan bod komen, is Muren van IJS het boek voor jou. Het boek bezat prachtige zinnen. Een van mijn favoriete lees je in de flaptekst namelijk: “Alles is veranderd. Je voelt het in de koude lucht, in de mist die rond onze huizen hangt. Je voelt het in de stenen beelden van onze goden, die men de rug toekeert. Je voelt het in je hart, in het hart van Orton. In de kille straten vergeet iedereen de hoop. Mensen leven om te dienen en dienen om in leven te blijven.” Het einde is open en killing; ik wil weten hoe het nu verdergaat! Maar gelukkig is het vervolg op Muren van IJs, namelijk Poorten van Vuur, al uit. Dus kan ik binnenkort lekker verderlezen. Wie er uiteindelijk de strijd gaat winnen, dat is dus nog even afwachten.

Heel veel liefs, Melanie