Recensie Asgrijs van Patty van Delft

Hey lieve lezer van Mels Day, de feestdagen zijn weer achter de rug! Ik heb nog een paar dagen de tijd om wat dingen van mijn oude blog over te zetten naar deze en de rest is dan echt weg! En dat is reuzepech. Nee, ik voel me er goed bij hoor. Opnieuw beginnen is ook wel eens fijn en ik voel niet meer de druk van een blog met een flinke hosting. Nee, gewoon lekker mijn eigen ding doen. Deze van Patty van Delft moest natuurlijk wel mee over, want dit is een van mijn lievelingsseries.

Recensie Asgrijs deel 3 in de Terras Altas-serie.

*** Er kunnen in deze recensie spoilers staan. Ik probeer dit altijd te voorkomen, maar het is een derde deel in een serie. Dus het kan zijn dat als je de serie nog niet gelezen hebt, deze recensie spoilers bevat. Als je de serie dus nog niet kent, kun je beter mijn recensie van Puur wit lezen.

Titel: Asgrijs Auteur: Patty van Delft, Uitgeverij: Celtica Publishing Genre: Fantasie Cijfer: 10

Hier gaat Teras Altas Asgrijs over:

Ash is woedend dat de hereniging met zijn broer hem ontnomen is. Trouw aan het Regime vecht hij voor het belang van het Hoogland. Een continue strijd tegen de Vrijheidsstrijders en het uitschot van het Laagland. In zijn hart hoopt hij koste wat kost zijn tweelingbroer terug te vinden en samen met River het Hoogland te dienen onder het bevel van hun vader. Maar de Mistlandse generaal heeft zo zijn eigen plannen met de tweeling. Na de ontsnapping van River en Lily uit Myosotis, zijn ze met hulp van de rebellen gevlucht naar het Laagland. Onder dreiging en aanhoudende charges van het Regime zijn de nederzettingen verlaten en houden de Laaglanders zich schuil. Vanuit bunkers worden allianties gesloten, plannen gesmeed en voorbereidingen getroffen op de aanstaande oorlog tegen onderdrukking. In de zoektocht naar zijn broer wordt Ash flink op de proef gesteld. Waarom twijfelt hij over het Regime? Wat is waarheid, wat zijn leugens? Met de strijd tussen het Hoogland en Laagland op het punt van losbarsten, is er geen tijd meer om te twijfelen

Dit vind ik van het boek:

Oké tijd om het over Asgrijs te gaan hebben. Zoals altijd begin ik bij de cover van het boek. Deze cover sluit weer perfect aan bij de voorgaande twee delen en dit geldt ook voor de titel van het verhaal. De flaptekst maakte me ook echt enorm nieuwsgierig, maar stiekem was ik dat natuurlijk al een beetje door de voorgaande delen.

Bij jou voel ik me veilig. Jij bent mijn toevluchtsoord.

We gaan naar het verhaal zelf, en ik begin dit deel graag met bovenstaande zin uit het boek. Deze zin omschrijft precies hoe ik me bij mijn partner voel en ik vind hem zo ontzettend mooi. Maar goed, laten we naar het verhaal zelf gaan. Dit deel wordt verteld vanuit zowel Riven als Ash, we kijken dus naar de gebeurtenissen in het boek vanuit beide kanten. In het begin leren we meer over de geschiedenis van Ash en Farasha en ook leren we meer over wat er gebeurt in het Mistland. In dit deel speelt Misland een grotere rol en ik vind dit een interessante toevoeging.

Asgrijs zit al snel boordevol spanning; je voelt dat het einde van een epische strijd nadert. Riven en zijn vrienden belanden weer in allerlei hachelijke situaties. Ik kan natuurlijk niet te veel verklappen, want dit wil je allemaal zelf ontdekken. Ik vind de steampunk-elementen in het verhaal zeer herkenbaar, of het nu gaat om een uitvinding of een van de mechanische beesten. Terras Altas is in mijn ogen echt de beste steampunkserie van Nederlandse bodem.

In Asgrijs begint alles wat er in de voorgaande delen is gebeurd samen te komen. Er is een epische strijd en steeds meer puzzelstukjes vallen op hun plaats. Het plot van dit deel is geweldig. Het boek voelt zowel als een eind als een begin en als je het gelezen hebt, dan weet je precies wat ik hiermee bedoel. Dit vind ik echt geniaal gedaan en het maakt me gelijk nieuwsgierig naar het vierde deel in deze serie. Ik vond het leuk om weer wat nieuwe personages te leren kennen en over oudere personages meer te leren. Ik ben echt heel benieuwd welke kant Patty op gaat in het volgende boek.

Ik kan dan ook niks anders dan Asgrijs een mooie 10 te geven. En deze recensie af te sluiten met nog een prachtige zin uit het boek.

Wat is waarheid? Iedereen heeft zijn eigen waarheid.

Heel veel liefs, Melanie

*** Let op: bloggen is een hobby voor mij. Ik heb dan ook niemand die mijn teksten nakijkt op spelling, want dat zou mij een paar 100 euro in de maand kosten. Ik heb dyslexie, dus de kans is groot dat er hier en daar een spelfoutje in de tekst staat. Ik doe er alles aan om deze te voorkomen, maar helaas is dat niet altijd mogelijk. ***