Hey lieve lezer van Mels Day, voor sommige mensen is het vandaag derde kerstdag! Voor ons betekent het vakantie, dus lekker relaxen en niks doen. Nou ja, ik ben zelf natuurlijk afgekeurd, maar ik vind het altijd heerlijk als Martijn vakantie heeft en we even lekker tijd samen kunnen doorbrengen. Helaas heeft het leven vandaag andere plannen en ligt mijn schatje op bed met hoofd- en keelpijn. We hebben nog wel even samen boodschappen gedaan en een krabpaal voor de katjes gekocht. Maar de rest van de dag is het lezen, kleuren en een beetje achter de pc prutsen. Misschien nog wat tv kijken. Maar vooral gewoon even rust en even niks moeten en de tijd nemen om de dingen te doen waar ik van ontspan.

Ooh ja, de keuken moet ik nog wel even opruimen, maar dat doe ik tussendoor. Voor nu heb ik een recensie voor je van een prachtige en ontroerende young adult, namelijk ‘De stilte zegt genoeg’ van Jacodine van de Velde.

Recensie: De stilte zegt genoeg.

Titel: De stilte zegt genoeg Auteur: Jacodine van de Velde Uitgeverij: Clavis Genre: Young Adult Cijfer: 10

Hier gaat het boek over.

De hoofdpersonen proberen ieder op hun manier om te gaan met verlies en schuldgevoel. Sinds het overlijden van haar moeder staat de wereld van de zeventienjarige Tara stil. Ze is erg in zichzelf gekeerd en door haar verdriet en het gemis blijkt het moeilijk haar leven op te pakken. Op een kampeervakantie met haar oom en tante ontmoet ze de vijfjarige Eva. Meteen is er een klik tussen de twee, doordat ze elkaar woordeloos aanvoelen. Wat Tara van Eva’s negentienjarige broer Thom moet vinden, weet ze niet zo goed. Hij is lief en zorgzaam voor zijn familie, maar kan ook zomaar ineens uit zijn vel barsten. Tara komt tot de ontdekking dat ook de muzikale Thom een last met zich meedraagt. En dat is iets waar hij duidelijk niet over wil praten.

Dit vind ik van het boek.

Wauw, de cover van ‘De stilte zegt genoeg’ vind ik echt prachtig. De cover is zo integer en past perfect bij het verhaal dat Jacodine van de Velde heeft geschreven. De titel zegt alles en de flaptekst maakt je gelijk nieuwsgierig. Het jasje van dit boek is dus helemaal dik in orde.

Laten we het maar gauw gaan hebben over het boek zelf, of nou ja, het verhaal in het boek. Ik denk dat ik weinig andere auteurs ken die zulke mooie en ontroerende young adults kunnen schrijven als Jacodine van de Velde. Veel verder dan Susanne Koster kom ik dan echt niet. Jacodine heeft die magische toets waarmee ze heftige onderwerpen kan vertellen op een mooie en serene manier.

In het geval van dit boek gaat het over verlies! Het verlies van een moeder en hoe je daar als dochter mee omgaat. Maar ook dingen als je schuldig voelen en slechte dingen in je leven die je meemaakt een plekje geven in je leven. Jacodine schrijft vlot, liefdevol, maar bovenal weet ze je te raken.

De personages in ‘De stilte zegt genoeg’ zijn supermooi neergezet en tot in de laatste puntjes uitgewerkt. Of we het nu hebben over de 5-jarige stille Eva en haar grappige, drukke zusje, of de hoofdpersonages Tara en Thom. Vanaf de allereerste bladzijdes begin je met het opbouwen van een band met deze personages. Hoe verder het verhaal vordert, hoe dieper de band gaat. Daarnaast vind ik het top dat je dit boek goed kan lezen als een stand-alone, terwijl het een tweede deel is. Heb je het eerste deel van de serie gelezen, dan zul je de camping waar het eerste deel van het boek zich afspeelt herkennen en een aantal van de personages. Maar als je deze niet hebt gelezen, is en blijft het nog steeds een ijzersterk verhaal.

Ik kan dan ook niet anders dan dit boek van Jacodine een mooie 10 te geven.

Heel veel liefs, Melanie

*** Let op: bloggen is een hobby voor mij. Ik heb dan ook niemand die mijn teksten nakijkt op spelling, want dat zou mij een paar 100 euro in de maand kosten. Ik heb dyslexie, dus de kans is groot dat er hier en daar een spelfoutje in de tekst staat. Ik doe er alles aan om deze te voorkomen, maar helaas is dat niet altijd mogelijk. ***