Recensie Langste. Kerst. Ooit.
Recensie Langste. Kerst. Ooit.
Titel: Langste. Kerst. Ooit. Auteur: Lisette Jonkman Uitgeverij: L.S. Amsterdam Genre: Feelgood Cijfer: 7.5
Hier gaat Langste. Kerst. Ooit. Over.
Noëlle is gek op kerst. Ieder jaar op eerste kerstdag organiseert ze een diner voor een select groepje vrienden en familie. Steevast valt ze op kerstavond in slaap met de wens dat het elke dag kerst was. Alleen gaat deze keer alles fout. Maar dan ook echt álles. Haar dure kristallen glazen sneuvelen, de stroom valt uit, een servet vliegt in de hens, de vliezen van haar hoogzwangere zus breken tijdens het hoofdgerecht, haar ouders halen herinneringen op aan Noëlles ex en tot overmaat van ramp neemt haar broer een onverwachte gast mee. Als Noëlle ’s avonds eindelijk in bed ligt, is ze opgelucht dat het niet écht elke dag kerst is. Maar dan wordt ze de volgende ochtend wakker. Op eerste kerstdag.
Dit vind ik van het boek.
Yes, daar gaan we tijd om het over het boek te hebben. Ik begin zoals altijd met de cover en die vind ik supermooi. De kleur die goed bij kerst past, maar niet typisch Kerstmis is. En dan de sneeuwbol. Ik ben gek op sneeuwbollen, dus daar kun je niks mis mee doen. De titel past perfect bij het verhaal en de achterflaptekst vind ik superleuk en maakte me nieuwsgierig.
Als we dan naar het verhaal zelf gaan, moet ik beginnen met het feit dat Lisette Jonkman echt een hele fijne schrijfstijl heeft. Ze schrijft vlot met niet te lange zinnen. Ze heeft humor en dit boek is geschreven alsof het een film is. Sterker nog, dit boek zou het misschien nog wel beter doen in een film, met al uitdrukkingen en bewegingen erbij. Ik denk dat je dan de hele film dubbel van het lachen ligt.
Ergens vind ik het ook een gewaagd concept, want schrijf maar eens een boek waarin het elke keer weer eerste kerstdag is en dezelfde personages terugkomen, maar het toch steeds net een beetje anders gaat. Aan de ene kant ben ik echt helemaal verliefd op dit concept, aan de andere kant is het misschien wat veel herhaling voor een boek. Daardoor wordt het na een paar keer toch een beetje saai, ook al zijn er elke keer veranderingen
Maar de personages zijn supergoed beschreven. De zwangere zus Noëlle, zelf de beste vriendin, stuk voor stuk heerlijke personages. Daarnaast vind ik de humor in dit boek echt geweldig; ik ben een beeldlezer. Dus bij elke gebeurtenis maak ik gelijk een beeld in mijn hoofd. Zo zie ik de kaarsen ergens in het boek al helemaal omvallen of de honden voor me die heerlijk genieten van het kerstvlees. En als je een verhaal kunt schrijven dat ik zo voor me kan zien, dan zit je altijd goed, toch? Dit superleuke, vrolijke kerstboek krijgt van mij dan ook een dikke 8 en is een vette aanrader voor de komende feestdagen.
Liefs, Melanie
