Recensie Winter in Cockleberry Bay van Nicola May

Titel: Winter in Cockleberry Bay Auteur: Nicola May Uitgeverij: Zomer en Keuning Genre: Feelgood Cijfer: 6

Hier gaat Winter in Cockleberry Bay over:

Het is winter in Cockleberry Bay. Nu het winkeltje en het café van het dorp in goede handen zijn, is Rosa op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ze besluit zich te focussen op Neds Nieuwe Kans, het goede doel dat is opgezet in de nagedachtenis van Rosa’s overgrootvader. Om geld in te zamelen besluit ze een kerstconcert te organiseren voor het hele dorp. Maar nu Rosa zelf moeder is geworden is dat veel werk. Gelukkig staat ze er niet alleen voor.

Alle favoriete personages én natuurlijk teckel Hot keren nog een laatste keer terug in dit feestelijke, hartverwarmende slot van de Cockleberry Bay-serie.

Dit vind ik van het boek.

Laat ik met een van de positieve punten van dit boek beginnen: de cover! Zeg nu zelf, die is toch superschattig en geeft je gelijk een heerlijk winters gevoel. Daarnaast past die prima bij de eerdere delen in deze serie. En de titel is ook weer helemaal prima.

Maar dan komt iets wat ik altijd in een leeservaring wel lastig vind om te beschrijven. Ik heb dit boek namelijk maar net een voldoende gegeven en dat betekent toch wel dat ik dit boek niet echt geweldig vind. En deze keer vind ik dat misschien nog wel een beetje moeilijker! Ik ben namelijk groot fan van de voorgaande boeken van Nicola May. En dan hoop je stiekem toch dat elk boek van haar hand geweldig is.

Ik ga je proberen uit te leggen waarom ik dit boek niet helemaal geweldig vind. Het begint met het feit dat in mijn ogen Nicola May veel te veel verhaallijnen in een boek heeft willen proppen. Hierdoor wordt het verhaal voor mij wat rommelig en daardoor leest het ook niet meer zo makkelijk weg. Waar je bij de voorgaande delen echt de tijd had om een band op te bouwen met de personages, vliegen in dit deel de personages om je oren. En die hoeveelheid personages maakt het lastig om een band met ze op te bouwen. En daardoor miste ik een beetje de band met het verhaal.

Wat ik wel vond aan het verhaal is dat Nicola May toch ook hier wel wat van haar geweldige humor laat zien en dat je een lekker winters feelgoodgevoel krijgt van dit verhaal. De setting is dus verder helemaal prima en het idee voor het verhaal ook. Het was voor mij gewoon allemaal net wat te veel van het goede.

Al met al is dit dus zeker geen slecht boek, maar ook geen favorietje. Maar als jij houdt van een lekker winters feelgoodverhaal, dan past dit boek zeker wel bij jou. En als je de voorgaande delen hebt gelezen, dan is dit ook gewoon een leuk boek om te lezen.

Liefs, Melanie