Waar wil ik staan over 5 jaar?

Hey lieve lezer van Mel’s Day, op dit moment is ons leven een rollercoaster. Er zijn momenten van vreugde, maar ook momenten dat we onze adem inhouden en ons hart vasthouden. Momenten die inmiddels al een lange periode spelen, maar waar ik niks online over deel. Omdat het niet om mijzelf gaat, maar het heeft wel invloed op mijn hele familie. Maar toch gaat het leven door en daarom kijk ik altijd graag vooruit in mijn leven. Wat zou ik over 5 jaar bereikt willen hebben? Waar wil ik staan of wat wil ik zeker niet verliezen? Onlangs stelde ik deze vraag op Instagram en het viel me op dat toch best wel veel mensen moeite hebben om te kijken naar de toekomst. Door ziekte, geestelijke problemen etc. Toch hebben deze dingen mij er nooit van weerhouden om te blijven dromen. Want zonder dromen heb je ook niks meer om voor te leven, denk ik altijd. Dus hoewel echt niet elke visie lukt en dromen ook in duigen kunnen vallen, blijf ik toch dromen.

Mijn grootste droom blijft om voor mijn 50ste verjaardag een reis naar Japan te maken.

Deze droom heb ik al heel wat jaren. Japan lijkt op papier mijn droomland en ik zou er dan ook heel erg graag naartoe reizen. Mijn angsten zijn wat mij het meeste tegenhoudt. Japan heeft veel hoge gebouwen en ik heb hoogtevrees. Japan is ver reizen en ik heb straatvrees. Hoewel ik deze droom al jaren heb, leek het ook jaren niet haalbaar.

Maar de afgelopen maanden heb ik stappen gezet, en geen kleine stapjes, maar reuzestappen. Inmiddels ben ik net 2 dagen thuis van een prachtige roadtrip! Een roadtrip die al lang op mijn lijstje stond door Frankrijk, Zwitserland en het Zwarte Woud in Duitsland. Gemiddeld minimaal 7 uur rijden vanaf ons huis. En dan nog elke dag 30 min tot 2 uur, help! Dat was mijn eerste gedachte. Maar toen dacht ik: nee, ik kan dit, ik ben veel sterker dan 2 jaar geleden en mijn angsten zijn veel minder geworden.

Waren er spannende momenten? Jazeker, mijn lichaam is nu eenmaal onvoorspelbaar en ook mijn slikklachten blijven een dingetje. Maar tegenwoordig kan ik de spannende paniekmomenten snel ombuigen en hebben we vooral genoten. Successen zorgen ervoor dat je angsten overwonnen kunnen worden. Dus deze reis naar Japan wordt ook steeds realistischer. Nu duurt mijn 50ste verjaardag nog 7 jaar en geen 5, dus de droom voor over 5 jaar is een lange vliegreis, zodat ik uiteindelijk naar Japan kan.

Meer energie en rust vinden.

Een van de andere dingen die ik over 5 jaar bereikt wil hebben, is meer energie hebben en meer rust vinden. Ik raak snel gestrest, en zeker de situatie waar we momenteel mee te dealen hebben zorgt voor een hoop stress en onrust. Helaas kan ik niks aan die situatie veranderen, maar ik kan wel meer rust inbouwen voor mezelf. Gewoon even lekker kleuren, lezen of badderen, geen mobiel in mijn hand, mobiel even op stil, alleen bereikbaar voor noodgevallen en genieten. Meer wandelen, opladen en genieten van de kleine momenten. Dit is echt nodig, want momenteel is mijn hoofd soms zo overprikkeld dat ik niet eens meer op bepaalde woorden kan komen of niet meer weet wat ik wilde zeggen halverwege een zin.

Vrijwilligerswerk vinden of misschien zelf iets opstarten.

Hoewel ik afgekeurd ben en niet meer mag werken. Zou ik wel graag weer iets zinnigs willen doen. Andere helpen op de een of andere manier of misschien wel iets voor mezelf beginnen waarbij ik anderen kan inspireren. Ik wil eigenlijk vooral laten zien dat het leven enorm leuk kan zijn, ondanks al je beperkingen. Dat je alles kan bereiken wat je wilt, ook al heb je dyslexie en ga zo nog maar even door. Misschien wel door wat meer van mijn ups en downs te filmen of vaker blogs weer te gaan schrijven. Ik vind bloggen, lezen en creatief bezig zijn namelijk nog steeds ontzettend leuk.

Maar als er steeds iets tussenkomt waar je zelf niks aan kan doen, dan is het lastig om er ritme en regelmaat in te vinden en leuke samenwerkingen met auteurs etc. aan te gaan. Want ik kan gewoon soms opeens van de radar verdwenen zijn, omdat ik mijn energie even ergens anders moet geven. Vandaar dus ook alle oude posten zonder foto’s!

Maar over 5 jaar zou ik hier toch wel weer regelmaat in willen hebben en weer mijn missie willen hebben opgepakt! Dus we gaan daar gewoon voor.

En verder ben ik eigenlijk heel erg tevreden op dit moment in mijn leven. Ik leef weer en dat heb ik lang niet gevoeld. Ik was heel lang aan het overleven en dat is toch heel iets anders.

Laat me vooral weten op welke manier ik jou zou kunnen inspireren.

Liefs, Melanie