Recensie Koningin van kelken.

Hey lieve lezer van Mels Day, de afgelopen en de komende tijd zullen jullie blogs online zien komen zonder afbeelding. Deze blogs heb ik overgezet van mijn oude blog en worden voorzien van een nieuwe foto zodra het me lichamelijk lukt. Want de afgelopen dagen had ik helaas een flair up van mijn PDS. Maar laten we hopen dat dit weer snel is op

Recensie Koningin van kelken.

Titel: Koningin van kelken Auteur: Inge de Vries Uitgeverij: Zilverbron Genre: Fantasie Cijfer: 6,5

Hier gaat Koningin van Kelken over:

Orela controleerde of de deur goed dichtzat en stak gebiedend haar hand uit. Edra draaide de gouden ring die van haar moeder was geweest van haar vinger en legde hem in Orela’s handpalm. ‘Vlug, geef me je ring.’ Orela controleerde of de deur goed dichtzat en stak gebiedend haar hand uit. Edra draaide de gouden ring die van haar moeder was geweest van haar vinger en legde hem in Orela’s handpalm. ‘Blauw,’ zei ze beslist, ‘voor als ik in Ismena blijf. Zwart, voor heer Cephas. En goud. Goud voor hem.’ Edra Rayan is getalenteerd en eigenzinnig, om niet te zeggen: lastig. Als laatste afstammeling uit een roemrijk geslacht geniet ze een nogal twijfelachtige reputatie. Wanneer een invloedrijke edelman haar kiest als zijn bruid, raakt Edra’s leven in een stroomversnelling. Een nieuw begin lijkt binnen handbereik, maar tegen welke prijs? Alrik Mazal heeft een gouden toekomst. Hij is kroonprins van het rijke Naguila, geliefd bij zijn volk en beschermd door de Reignovar. Deze majestueuze adelaars brengen het koninkrijk niets dan vrede en voorspoed. Het enige wat Alrik hoeft te doen, is de weg volgen die de koningen vóór hem hebben uitgestippeld. Maar als het gebaande pad te pijnlijk blijkt voor zijn voeten, neemt Alrik een beslissing die alles verandert.

Dit vind ik van het boek.

Nou, laten we zoals altijd bij de cover beginnen. Helaas ben ik geen fan van dit soort covers. Ik vind ze een beetje saai en niet heel veelzeggend over het verhaal in het boek. Het is dus geen cover die ik gelijk op zou pakken in de boekenwinkel. De titel vind ik prima en de flaptekst maakte me nieuwsgierig. Koningin van kelken is het tweede deel in de serie, maar ook te lezen als losstaand boek.

Dan gaan we naar het verhaal zelf. En helaas vind ik dit verhaal niet helemaal wauw. Ik ga hier zo wat verder op in. Dat ik dit verhaal iets minder vind, komt namelijk niet door de fijne schrijfstijl van Inge de Vries. Ze heeft een fijne manier van schrijven; de zinnen zijn niet te lang en ingewikkeld. Zeker voor een fantasieboek is dit een groot pluspunt. De personages vind ik op zich ook wel leuk in het boek.

Maar wat ik zelf wat minder vind in een boek is als het verhaal verteld wordt vanuit meerdere mensen en dit niet altijd duidelijk is aangegeven. Dit verhaal wordt door meerdere karakters verteld en daardoor raakte ik af en toe even de draad kwijt. Ik moest soms echt even schakelen naar wie nu weer aan het woord was. Misschien komt dit omdat ik het boek heb gelezen tijdens een periode waarin ik best veel aan mijn hoofd had. Maar als je dit net als ik niet zo fijn vindt, dan is dit niet het boek voor jou.

Het kostte mij daarom ook best wel wat moeite om in het verhaal te komen. En als ik er niet snel in zit, vind ik dat altijd heel erg jammer.

Daarnaast is dit een fantasieboek, maar miste ik juist die magische toets die een fantasieboek speciaal maakt. Voor mij voelde dit verhaal een beetje als een tussenboek in de serie. Een boek waar veel wordt gesproken over de politieke situaties en waarin je veel personages leert kennen. De personages zijn herkenbaar en zouden ook in de huidige wereld kunnen leven. Maar ik miste de spanning; het verhaal voelt een beetje als een kabbelend riviertje naar meer. Ik vond het eerste deel in deze serie opwindender; het wist me meer mee te slepen.

Ondanks dat dit tweede deel het niet helemaal is voor mij. Ben ik wel nog steeds nieuwsgierig naar het volgende deel? Ik ben benieuwd waar het verhaal naartoe gaat. Ik hoop daar weer dat speciale randje in te vinden dat een fantasieboek bijzonder maakt.

Al met al dus wel een voldoende, maar geen wauw voor mij.

Heel veel liefs, Melanie