Recensie Bloedrood van Patty van Delft
Recensie Bloedrood
Titel: Bloedrood Auteur: Patty van Delft Uitgever: Celtica Publishing Genre: Steampunk/fantasie Cijfer: 9,5
Hier gaat bloedrood over:
Een episch einde dat je op het puntje van je stoel houdt! De strijd is niet voorbij… De slag om het Hoogland is gewonnen, maar de strijd is nog niet gestreden. Terwijl Lily, River en hun vrienden helpen bij de wederopbouw, duikt een nieuwe dreiging op: de PRK, een groepering die trouw is aan het oude Regime. Ondertussen wordt onder bevel van de keizer van Mistland een gevaarlijk serum ontwikkeld dat de gewone mens in machtige Magyrs moet veranderen, met als doel de wereld te veroveren. Lily en haar bondgenoten reizen af naar Mistland om het serum te vernietigen en het Regime voor eens en voor altijd te stoppen. Rain blijft achter op Terras Altas, vastbesloten de PRK te ontmaskeren en zich in te zetten voor een verenigd land met gelijke rechten voor iedereen. Een strijd die haar in een web van politieke intriges brengt en haar voor moeilijke keuzes zet. In Mistland dreigt een burgeroorlog die Lily meesleept in een chaotische en allesbepalende strijd. Kan het Regime voorgoed verslagen worden, of zal de wereld bezwijken onder haar eigen hebzucht? Terwijl de strijd om macht en vrijheid zijn hoogtepunt bereikt, hangt de toekomst van Terras Altas aan een zijden draadje.
Dit vind ik van het boek.
*** Ik begin even met een waarschuwing: Bloedrood is het 4de deel in de Terras Altas-serie. Heb je de andere delen nog niet gelezen, lees die dan eerst voor je deze recensie gaat lezen***
Dan ga ik verder met de cover van het boek. Bloedrood heeft natuurlijk een prachtige rode cover die perfect bij de andere covers uit de Terras Altas-serie past. De naam bloedrood vind ik weer mooi gevonden en past ook prima bij de andere delen. De flaptekst maakte me gelijk nieuwsgierig. Met het uiterlijk van dit boek is dan ook helemaal niks mis.
Dan is het tijd om naar het verhaal zelf te gaan. Een laatste deel in een serie geeft me altijd een beetje een weemoedig gevoel. Ik moet afscheid gaan nemen van de personages die ik al ontmoette in de eerdere delen van Terras Altas. Een verhaal waar ik elke keer weer naar uitkeek, komt op zijn eind. Ik begon dan ook met een dubbel gevoel aan dit verhaal. Aan de ene kant wilde ik snel verderlezen en weten hoe dit prachtige steampunkverhaal afloopt. Aan de andere kant wilde ik het boek niet uitlezen, want dan is er echt een eind aan de serie gekomen.
Maar goed, we begonnen toch maar met veel plezier te lezen. Waar de andere delen soms nog wat traag op gang kwamen, wat perfect paste bij de serie, spat dit deel van de serie uit elkaar van energie. River en zijn vrienden gaan op een missie om de plannen van het Mistland tegen te houden. De tocht is niet zonder gevaar en Patty laat ons gelijk op het puntje van de stoel zitten. Wat ik trouwens ook heel tof vind, is dat dit verhaal zich eigenlijk op 2 plekken afspeelt: in Mistland en op Terras Altas.
Patty weet me meerdere keren in het verhaal te verrassen. En dat vind ik heerlijk! Het verhaal is weer lekker vlot geschreven en zit barstensvol gevaren en avontuur. Patty is niet bang om haar favoriete personages heftige dingen te laten meemaken en daardoor blijft het verhaal verrassend van begin tot eind.
Wat ik me vooral afvraag nu de serie af is. Waar staat Terras Altas over pakweg 20 jaar? Wie heeft de leiding, waar zijn de personages, etc. Wie weet krijgt Patty daarvoor ooit nog inspiratie in een novella. Maar voor nu kan ik niet anders zeggen dan dat Patty het perfecte einde voor deze serie heeft geschreven. Zoveel personages hebben een warm plekje in mijn hart gekregen. En dat geldt ook voor de mechanische beesten en ja, die zijn eigenlijk helemaal niet zo lief! Maar toch hebben ze mijn hart veroverd.
Terras Altas is een perfecte mix van steampunk, de techniek, de uitvindingen etc., een beetje magie en hele mooie personages. Het is een boek dat voor Nederlandstalige schrijvers aardig uniek is. Patty heeft voor deze serie een thema gekozen dat nog niet zo bekend was in NL. Daar heeft ze prachtige onderwerpen aan toegevoegd, zoals de dood, hoop, liefde, etc., en dat alles maakt dit tot een van de beste series die ik in tijden heb gelezen.
Waar ik al fan was van de Dragan Duma-serie van Patty van Delft, heeft ze ook met Terras Altas weer een plekje in mijn hart veroverd. Ik kan niet wachten om te zien met welk genre ze de volgende keer weer op de proppen komt. Dat ik nog lang geen genoeg heb van deze auteur, dat weet ik wel!
Dus ik zou zeggen: ga Terras Altas heel snel lezen! Als je dat nog niet hebt gedaan.
Heel veel liefs, Melanie
*** Let op: bloggen is een hobby voor mij. Ik heb dan ook niemand die mijn teksten nakijkt op spelling, want dat zou mij een paar 100 euro in de maand kosten. Ik heb dyslexie, dus de kans is groot dat er hier en daar een spelfoutje in de tekst staat. Ik doe er alles aan om deze te voorkomen, maar helaas is dat niet altijd mogelijk. ***
