Kort interview met Desirée Tonino

Hey lieve lezer van Mel’s Day, vandaag heb ik een rustdag! Ik heb veel pijn, voel me grieperig en heb dus niet echt veel zin om iets te doen. En ik heb enorme last van mijn ogen, dus ik weet ook niet of lezen en typen goed gaat lukken. We gaan het zien. Vandaag heb ik een interview voor je met auteur Desirée Tonino.

Desirée stelt zichzelf even voor.

Mijn naam is Desirée Tonino. Ik ben een schrijver in hart en nieren. Al op mijn achtste stuurde ik mijn eerste gedicht naar de krant; het werd nog geplaatst ook. Sindsdien heb ik van alles geschreven: dagboeken, sprookjes voor neefjes en nichtjes, blogs, feuilletons, een eindeloze stroom aan probeersels… tot het moment kwam dat een verhaal bleef plakken.

Dat het een moordmysterie zou worden, stond al snel vast. Ik verslond podcasts vol schrijftips, keek interviews met thriller-auteurs, en verdwaalde in blogs en boeken over het genre. Uiteindelijk dacht ik: genoeg gepieker. Schrijven, dat boek.

Ik bezocht de plekken waar het verhaal zich afspeelt, dwaalde door Bergen op Zoom en omgeving, bedacht plots en subplots. Langzaam kregen de personages vorm.

Inspecteur Xiomara de Vries – Mara voor vrienden – is eigengereid, scherp en soms onnavolgbaar. Samen met brigadier Ben Jansen bijt ze zich vast in moordzaken die haar meer raken dan ze toegeeft.

Naast moord en mysterie raken de verhalen ook aan andere thema’s. Want zelfs in de schaduw van een misdaad blijft er ruimte voor iets onverwachts; soms ook voor de liefde.

Moord op de Brabantse Wal speelt zich af in een streek die ik met hart en ziel beschrijf. Kom gerust eens kijken. Het bloed is allang opgedweild, maar de verhalen hangen er nog in de lucht. Dwaal door het Markiezenhof, laat je opsluiten in de Gevangenpoort, of verken de landelijke dorpen waar de stilte aangenaam of juist mysterieus kan zijn…

Er zijn nu drie delen verschenen:

1. Rancune – dat zich afspeelt in Bergen op Zoom

2. Gesmoord – in Halsteren

3. Verdoemenis – in Bergen op Zoom.

In 2026 verschijnt deel 4.

Moord op de Brabantse Wal is inmiddels een driedelige serie. Welk deel is je favoriet en kunnen we nog meer delen verwachten?

Dat is wel Rancune, het eerste deel. Ik deed maar wat, haha. Ik riep al een paar jaar bij het kijken van ‘Midsomer Murders’: Zoiets kan ik ook schrijven. Tot ik dacht: Put your money where your mouth is. Oftewel: maak het maar eens waar. Dus ging ik aan de slag. Op driekwart zei mijn redacteur, die per hoofdstuk meelas: ‘Ik ben benieuwd hoe je al deze lijntjes weer met elkaar gaat verbinden.’ Ik dacht: Ik ook! Ik wist ongeveer wel waar ik naartoe wilde, maar het uitvogelen was nog best een proces.
Ik was dan ook enorm verrast dat het boek zo aansloeg. Het is nog steeds het best verkochte deel, inmiddels al de vijfde druk.En ik heb nog ideeën genoeg voor meer delen. In april verschijnt deel 4: IJskoud. Ik roep wel eens dat ik nog genoeg mensen weet die ik wil vermoorden 😉

Op je 8ste stuurde je jouw eerste gedicht naar de krant, maar wanneer dacht je: ja, nu is het tijd om een boek te gaan schrijven en publiceren?

In 2021 schreef ik ‘Einde aan de Duisternis’, een heel persoonlijk boek. Mijn zoon was toen al jaren depressief, en ons hele gezin leed daaronder. Ik heb toen opgeschreven hoe ik dat als moeder ervaarde, als je kind een doodswens heeft. Een heftige periode. Ik schreef het toen vooral om alles voor mezelf te verwerken. Ik heb samengewerkt met diverse zorgprofessionals, die ook een stukje meeschreven. Want ik wilde vooral dat anderen er ook iets aan zouden hebben, dat het niet alleen mijn verhaal zou zijn.

Ik ben nog steeds heel trots op dat boek, al is het niet meer te koop.

Wat vind je het moeilijkste aan het proces van verhaal in je hoofd naar boek bij de lezer?

Bij mijn eerste boek wist ik nog van niks. Hoe pak je zoiets aan? Van een vriendin die ook al iets zelf had uitgegeven, kreeg ik een tip voor een drukker. En mijn contactpersoon daar was echt een ideeënkanon.

Nu vind ik het niet zo moeilijk meer. Vooral van mijn eerste boek heb ik ontzettend veel geleerd, ook dat heb ik in eigen beheer uitgegeven. Ik ben gelijk het diepe in gedoken: mensen benaderen, kranten benaderen, zelfs RTL Nieuws besteedde er aandacht aan. Als je dat eenmaal gehad hebt, dan kun je qua promotie alles wel aan 😉

Qua ideeën blijft het lekker stromen. Ook daar heb ik weinig moeite mee.

Het enige wat nog wel eens stroperig gaat is de tijd ervoor vinden. Ik werk fulltime als freelance vertaler, en sprokkel de schrijfuurtjes bij elkaar. In mijn hoofd gaat het echter de hele tijd door, vooral als ik wil slapen, haha. Dan krijg ik soms de beste ideeën. Gek genoeg weet ik die ’s morgens meestal nog.

Hoe zijn de personages van Mara en Ben ontstaan?

Voor het eerste deel heb ik veel basisdingen samen met mijn man Erik bedacht. Hij kwam met het idee om haar een half-Spaanstalige achtergrond te geven. Een lekker pittig type. Ben Jansen is de Nederlandse versie van Ben Jones, onze favoriete brigadier uit de serie Midsomer Murders. Daar hoefde ik niets meer aan toe te voegen 😉

De overige personages ontstonden vanzelf: agente Betty Middelkoop, die later is vervangen door de uit Ghana afkomstige Yaa Owusu. Zij is net wat swingender dan de ietwat brave Betty. En Said Daoudi is er voor alle technische en digitale klusjes. Zelfs Erik, mijn man, zit erin. Hij droomde altijd van zijn eigen wijnbar, die er nooit is gekomen. In de boeken heeft hij alsnog zijn winkeltje gekregen.

In welke Nederlandse plaats of stad zou je ook nog wel een moordmysterie willen laten plaatsvinden?

Ssst, niet verder vertellen, maar Moord op de Brabantse Wal gaat steeds verder buiten Bergen op Zoom. In deel 4 gaan we al de provincie in, en er liggen plannen voor diverse steden in dit deel van Noord-Brabant. Er zijn genoeg leuke, mooie, interessante dorpen en steden om iets mee te doen.

Hoe ben je eigenlijk bij dit genre terechtgekomen?

Na mijn eerste boek had ik de smaak te pakken. En eindelijk ook ruimte in mijn hoofd. Ik wilde iets leuks schrijven, en omdat mijn man Erik en ik fan zijn van series als Midsomer Murders, Death in Paradise en zo. Iets leuks, iets luchtigs dat tegelijkertijd ook spannend is. Dan kom je al gauw op zulke moordmysteries uit.

Als je een personage zou moeten maken dat precies op jou lijkt. Welke eigenschappen moet dit personage dan hebben?

Poeh, lastige vraag. Ik ben al eens gevraagd of Mara op mij lijkt. Nee, dus. Ik ben zo Nederlands als Goudse kaas, al zou je dat niet zeggen gezien mijn achternaam. Ik lust geen koffie, Mara drinkt dat met liters tegelijk, en nog een paar verschillen.Maar terug naar de vraag. Ik krijg vaak te horen dat ik een warm persoon ben, met een rustige uitstraling. Dus laten we het daar dan maar op houden 🙂

Waarom zouden de lezers jouw serie Moord op de Brabantse Wal moeten gaan lezen?

Niks moet, natuurlijk. Als je de stad kent, is het leuk om de bekende straten en gebouwen in de boeken tegen te komen. Ik verwerk er ook altijd wel iets echts in, al was dat in Rancune nog niet het geval. Maar in Gesmoord, dat zich afspeelt in een bestaand restaurant in Halsteren, was het niet verzonnen dat Marco, de eigenaar, zo’n moeite had een goede kok te vinden. Gelukkig is Marco nog steeds springlevend, al wordt hij in het boek vermoord. Voor Verdoemenis baseerde ik me op het jarenlange getouwtrek tussen een handjevol tegenstanders van de sloop van het Ketrientje, waardoor het pand nu al ruim tien jaar leeg staat.
Ook deel vier krijgt een aantal elementen die echt zijn of echt zijn gebeurd.Maar ik krijg ook geregeld te horen van mensen die de stad niet kennen, dat ze het erg leuk vinden om te lezen.

Is er nog iets wat je wil zeggen dat ik nog niet gevraagd heb?

Ja! Ik werk ook aan iets heel nieuws. Een ander genre, een heel andere omgeving. Het zal nog even duren voor ik daar meer over kan zeggen, maar ik ben er erg enthousiast over. Een klein tipje van de sluier: Ik woon sinds bijna twee jaar niet meer in Bergen op Zoom, maar in Denemarken. Deze prachtige omgeving leent zich heel goed voor een feelgood-verhaal. Ik hoop eind dit jaar er meer over te kunnen zeggen.
En aan jou, Melanie, heel erg bedankt dat ik over mijn boeken mocht vertellen!